ديزان بهشت ايران
چه ديزانی که بر وی نشعه ی خلد برين باشد حقيقت خاک آن مشک و هوايش دلبرين باشد
حقيقت منزل نيکان و دارالمومنين باشد ندارم باک گويم، جنت روی زمين باشد
نپندارم بهشت جاودان هم اينچنين باشد
********************
نديدم من مکانی چون گذرچال و هوای او يقين کوثر نباشد بِه ،ز آب چشمه های او
بهشتش جا بود هرکس، گَذرچال است جای او بنازم قدرت بنا ،که بنهاده بنای او
که این محکم ستون، مستوجب صد آفرين باشد
********************
کُتاکانَش حقيقت از بهشت جاودان بهتر نترسم گويم ار باشد، زمينش زاسمان بهتر
بهاروسبزه و آبش، زفردوس و جنان بهتر هوای فصل تابستان آن باشد ز جان بهتر
که آن هم جزوی از الطاف رب العالمين باشد
***********************
فزايد عمر را عمری دگر بوی بهار او نکوتر نيست سبزه،از مرغزار او
چوبوی عنبر و مشک است بوی لاله زار او صدای کبک و بانگ قمری و شور هزار او
نپندارم زمينی بهتر از اين سرزمين باشد
****************************
پراکنده شود دل از هوای جيردشت او بسا کس آرزو دارند به سير و گشت او
به سوی قلعه سو بنشين و بنگر دشت و صحرا را به هر سويي نظر انداز پايين تا به بالا را
تفکر ساعتی بِه از عبادات سنين باشد
*****************************
به آب چپ دره يک جدولی از سلسبيل آيد نه از آن آب به عمان و نه بر رود نيل آيد
اگر زان آب يک قطره ،به کام اين عليل آيد شفايش ناگهان از جانب رب جليل آيد
که هر يک قطره بهتر،زصد ماء معين باشد
***********************
عجب جای خوش و دلباز باشد چاک ميرزاچاک زند اندر مشامم بوی مشک از خاک ميرزاچاک
مگو از چشمه آبش ،بگو ترياک ميرزاچاک که باران آب حيوان ريزد از افلاک ميرزاچاک
کجا زان آّ جامی قسمت اين دل غمين باشد؟
************************
چو يعقوب گاهره ملکی،مرا جايي گمان باشد! مرا آب فلک چُشمه بِه از آب جنان باشد
سه چُشمه فصل تابستان بهشت جاودان باشد نپندارم چنين ملکی جميع طالقان باشد!
مرا اين آرزوها،برده در زير زمين باشد
************************
برايم تخته باشد بی شک از تخت شهان بهتر نشستن بر سر آن تخت از تخت روان بهتر
بهار آبِ وَزِندانِ وی از روح و روان بهتر يخِ کَنديل و آب آن وَزِند از ديگران بهتر
گمانم نه،که ملکی آب وی باشد از اين بهتر!
**********************
زِ آب چشمه وَربَند کی گردد فراموشم ندانم باشدم قسمت، دگر زان آب من نوشم
زِ قبرم گر به ياد آيد، ز روی سينه بخروشم زِ يادِ دُق زمين يورد و سه تا در می رود هوشم
به هر ساعت مرا در سينه آه آتشين باشد
**************************
به خُشکالی نشين و آب رود ده تماشا کن مکان مرتفع بنشين و سير کوه و صحرا کن
جوانی را به ياد آور ،زسينه شور و غوغا کن چو دنيا رفت از دست،آخرت از حق تمنا کن
عجب واديست اما نان در آن اکسير اعظم شد!!
******************************
آب حيوان: آب حيات
شعر از مرحوم راجی شاعر بلند آوازه ی ديزان
نقل از:مرحوم کيفعلی سلطانيان خدايشان بيامرزاد
در صورت کپی برداری نام منبع ذکر شود
× نوشته شده توسط (ع)آقااحمدی در و ساعت |
صفحه ی نخست
مختصری ازتاريخ طالقان 